عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )

942

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )

22 - تجاوز عن الزّلل ، و أقل العثرات ، ترفع لك الدّرجات 4566 . 23 - تغمّد الذّنوب بالغفران ، سيّما في ذوي المروءة و الهيئات 4567 . 24 - تغافل يحمد أمرك 4570 . 25 - جاز بالحسنة ، و تجاوز عن السّيّئة ، ما لم يكن ثلما في الدّين ، أو وهنا في سلطان الإسلام 4788 . 26 - خذ العفو من النّاس ، و لا تبلغ من أحد مكروهه 5087 . 27 - دع الانتقام فإنهّ من أسوء أفعال المقتدر ، و لقد أخذ بجوامع الفضل من رفع نفسه عن سوء المجازاة 5139 . 28 - عند كمال القدرة تظهر فضيلة العفو 6215 . 22 - از لغزش ها در گذر ، و از برو در افتادن ها اقاله نما تا اين كه براى تو درجه‌ها بلند شود . 23 - گناهان مردم را به وسيله آمرزش خصوصا در صاحبان مروّت و آبروها بپوشان ( يعنى با گذشت پرده روى آنها بگذار ) . 24 - از گناهان ديگران تغافل نما تا كار تو ستوده شود . 25 - نيكوئى را به عوض پاداش ده ، و از گناه ( مردم ) در گذر ، مادامى كه در دين رخنه و شكافى پديد نيامده ، يا سستى در تسلّط و غلبه اسلام و يا در سلطان اسلام بوجود نيايد . 26 - بخشش و عفو را نسبت به مردم فرا گرفته و شيوه خود ساز ، و از احدى مكروه او را مرسان ( يعنى كارى مكن كه آن را ناخوش دارند ) . 27 - وا گذار انتقام را ، زيرا كه آن بدترين كردار شخص مقتدر است ، و همانا در حقيقت كسى كه رفع يد كرده از مجازات بد و نفس خويش را بالاتر از آن دانسته كه انتقام گيرد ، تمام فضل و برترى را بدست آورده است . 28 - در هنگام كمال قدرت فضيلت عفو و بخشش ظاهر مىشود ( و گرنه با